Minder dan drie dagen nadat een arts voorspelde dat hij nooit meer muziek zou maken, begon Scott McCaughey aan zijn volgende album te schrijven, nog in de ICU, niet in staat om samenhangend te spreken, terwijl zijn rechterkant net begon te ontwaken uit verlamming. In november 2017 kreeg de Northwest underground-veteraan een beroerte die hem bijna fataal werd en zijn hele muzikale oeuvre (waaronder The Minus 5, Young Fresh Fellows, R.E.M. en vele anderen) uit zijn geheugen wiste. Maar in plaats van bij de pakken neer te zitten, zette McCaughey zijn omni-positieve geest in en begon hij op te schrijven wat er ook maar aan onsamenhangende gedachten in hem opkwam. Die stream-of-consciousness-notitiepagina's vormde hij om tot zijn dertiende volledige Minus 5-release, Stroke Manor. Het album is een capsule van weken in een ziekenhuisbed en het herstel thuis in Portland, waar hij het album opnam met aanzienlijke bijdragen van Peter Buck, Joe Adragna, Jeff Tweedy en meer. Het resultaat zijn vaak verbijsterende, tongbrekende spats van verwarring, doordat de teksten hem aanzetten tot experimenteren met stemveranderende effecten, passend bij de eigenzinnige nieuwe buitenruimtekarakters als wie hij zich voelde zingen.1. Plascent Folk2. My Collection3. Beacon From RKO4. Bleach Boys &Beach Girls5. My Master Bull6. Beatles Forever (Little Red)7. Message Of Mother8. Well In Fact She Said9. MRI10. Pink Bag For Rip Torn11. Scar Crow12. Goodbye Braverman13. Top Venom
