Military Genius (ook wel songwriter/producer Bryce Cloghesy) levert het vervolg op zijn atmosferische debuut Deep Web uit 2020. Scarred For Life is een genre-flexende mix van bass-heavy R&B, spaced dub en jazz die nieuw leven is ingeblazen binnen een meer traditioneel rockkader en draait om lyriek. De leadsingle "Darkest Hour" weerspiegelt een reis het onbekende tegemoet. Het uitgangspunt voor Scarred For Life - geschreven, opgenomen, gemixt en geproduceerd door Cloghesy - was om grip te krijgen op 'de tol die een geleefd leven eist, en de complexe schoonheid van een realiteit die nooit herhaald of nagebootst kan worden.' Cloghesy ging zijn creatieve uitdagingen aan door rauwe akoestische klanken te omarmen en een 'mens-eerst'-benadering van het opnameproces te kiezen. Ideeën werden uitgewerkt en in eerste instantie op cassettetape vastgelegd met minimale editing. Oneffenheden en bijgeluiden waren welkom en droegen bij aan het realisme en het persoonlijke karakter van de plaat. Thematisch is het album op meerdere niveaus te benaderen. De titel verwijst naar een gruwelijke episode in zijn leven in 2012, toen hij na een val door een raam een bijna-doodervaring had. Tel daar een slopende reeks paniekaanvallen en depressieve episodes bij op - gevolgd door diverse ingrijpende levensveranderingen zoals een verhuizing van Canada naar Californië, een huwelijk en het vaderschap - en het is duidelijk dat de plaat heel wat te verwerken heeft. De Mojavewoestijn is misschien wel de sleutel tot de ziel van de plaat. Cloghesy woont sinds 2023 in Joshua Tree, kort na de geboorte van zijn zoon. Veel van de muziek voelt door de zon geblakerd, en de ingetogen benadering van de arrangementen geeft misschien een gevoel van ontzag voor de uitgestrekte ruimte en schoonheid van zijn nieuwe omgeving. De stil subversieve aspecten van de composities zijn diep verankerd, met terugkerende thema's die voor wie goed luistert door het hele werk opduiken. Hoewel Scarred For Life een overwegend rustig en beschouwend album is, zit het ook vol soul en positiviteit. Het is vakkundig gemaakt: Cloghesy kan een nummer plotseling laten kantelen met een onverwachte akkoordwisseling, of een instrument introduceren dat een omslag in de emotionele sfeer aankondigt. De muziek beweegt zich voortdurend tussen duisternis en licht, spanning en ontlading. Het laatste nummer heet dan ook toepasselijk "Into the Unknown", een aanzwellende klaagzang met een prachtige, opbeurende melodielijn. Het klinkt alsof het in een verlaten bar wordt gespeeld en heeft iets van vroege Tom Waits. De gestage beat geeft hoop en een gitaarlick krult zich om de mooie pianocoda. Meer dan welk ander nummer ook kijkt het vooruit.
