Als de sanguine cedergeur van Cosmic Americana en het heldere jingle-jangle van Neo-Psych Rock je de afgelopen jaren heeft geleid, dan is de kans groot dat je al eens met Silver Synthetic in aanraking bent gekomen. De leden van de New Orleans-band verruilden de rauwere riffs van hun eerdere projecten (Jeff The Brotherhood, Bottomfeeders) voor een West Coast-curl die countrytwang en honingzoete harmonieën balanceerde met een ritmische stomp die met veel plezier door de speakers zwenkte. Een gelijknamig full length op Third Man destilleerde de volle omvang van hun geluid en maakte van door het podium geteisterde ballads en barroom burners een van de meest veelbelovende debuten van 2021. Ze komen terug voor een tweede salvo, aangescherpt met een tour-tight symbiose en een paar ace drop-ins van zuidelijke slingers Luke Schneider (pedal steel) en Rex Gregory (sax, fluit). Op Rosalie verfijnen Silver Synthetic hun geluid, verzachten ze hun aanpak en laten ze een briesje '70s AOR door de country swagger weven. Tussen de gebruinde riffs balanceert de band ook maatschappelijke burn-out met zonneschijn, en verandert spot en sneer in rookkrullende zuchten gehuld in een windows-down aura. Ze maken hun weg naar Curation Records voor de nieuwe uitgave, een welkom thuis voor de zonovergoten Americana van de band, en maken van 'Preflyte' Byrds, JJ grooves, beach-bound Neil en 'Water of Love'-era Dire Straits een album dat de naden gladstrijkt en de luisteraar richting nieuwe horizonten stuurt.