Eens te meer laten The Garden-tweeling genre-grenzen achter zich met 'Mirror Might Steal Your Charm,' via Epitaph Records. Ze nemen het publiek mee naar een nog altijd onpeilbare klankwereld en halen tegelijk enkele van de ruwere elementen uit hun eerdere werk terug. Het derde album van het duo, dat meer op gitaar is gericht, is opnieuw een subliem stukje postmoderne pop. Welkom terug in een land dat vertrouwd is, licht uit sync en een beetje verontrustend. Wyatt en Fletcher Shears waren al lang vóór de oprichting van de band in 2011 bezig met het conceptualiseren van hun eigen stijl. Beschreven als auditieve invallers van de nieuwe wereld;borderless, geïnformeerd en gedecentraliseerd vertegenwoordigt het duo een jeugdige punkscene in Californië met hun DIY-principes, hun thriftstore-cum-glam kledingstijl en een enorme lijst invloeden. Terwijl 'Life And Times Of A Paperclip' uit 2013 een glimp bood van hun door breakbeat voortgestuwde wereld van elektro-punk-anarchie, bewezen ze met hun innovatieve Epitaph-debuut 'Haha' (2015) dat ze veel meer zijn dan stijl zonder inhoud, door op sadistische wijze alle essenties van muzikale genres in 17 heerlijk chaotische tracks te verwerken. 'Mirror Might Steal Your Charm' werd zelf geproduceerd en opgenomen in een lock-outstudio in één korte sessie. "Ik denk dat het gezond is als artiest om je omgeving af en toe te veranderen. De productie is zo strak als een fluitje, maar ook rauwer", biedt Wyatt aan. "Het proces zorgde voor een meer gefocuste en persoonlijk klinkende plaat, met een gezonde dosis gitaar door het hele album. Dingen zijn wat verfijnder. Als we eerdere ervaringen niet in nieuwe situaties toepassen, leren we niet. Vooruitgang is zeer aantrekkelijk voor ons," voegt Fletcher toe.
