Meerkleurige splatter-vinyl. I Saw Myself In The Black Screen is de soundtrack van een mentale instorting. De plaat is een verhalend zwart gat, waarbij het middelste nummer DRYWALL het "echte" leven is van een kind omringd door huiselijk geweld, dat zich in alle richtingen isoleert met media-escapisme, en alle nummers ervoor en erna omvat. Daartoe gooit het album 00's alt-rocknostalgie van Limp Bizkit tot Alexisonfire in een blender met titel- en tekstverwijzingen naar anime, film, televisie, videogames en psychedelische romans. GILT speelt met het "nu emocore"-label en zapt als kanalen tussen pakkende riffs, schurende screams en geluidsmuren. Geen van de vocalisten is toegewezen als de "harsh" of "clean" zanger, waardoor de teksten en stemmingen per nummer verschuiven van botte en bloedige wraakfantasieën, tot je verontschuldigen voor je eigen bestaan, tot een godcomplex hebben over het beëindigen van je eigen leven.
4.0
1 wereldwijde beoordelingen
Picked this up on a whim and it's a wild ride. GILT's I Saw Myself in the Black Screen blends 00's alt-rock with nu emocore, and the splatter vinyl looks great spinning. The middle track DRYWALL hits hard, framing the rest as media escapism around a rough childhood. Both vocalists trade off, so you get hooky riffs, screams, and walls of sound without a clear harsh or clean split. It's intense and not for every mood, but if you like Limp Bizkit to Alexisonfire era nostalgia with anime and film references, it's worth a spin.
