Tegen de tijd dat Chick Corea - de gevierde 27-voudige Grammy-winnaar en National Endowment for the Arts Jazz Master - Mad Hatter Studios in Los Angeles binnenstapte om het derde album met zijn Elektric Band op te nemen, was de bezetting gestabiliseerd door het constante toeren in het voorgaande jaar. Opgedragen aan zijn vader Armando, een trompettist die in de jaren 30 en 40 een Dixieland-band in Boston leidde, weerspiegelde Eye of the Beholder een strakker samenspel en een grotere etalage van de individuele solovaardigheden van deze volleerde musici.Met deze fris klinkende vijfsterrenopname is het duidelijk dat Corea meer openstond voor het tonen van de collectieve spierkracht en individuele virtuositeit van deze band. De groep gaat onmiskenbaar los op showcases als "Cascade, Part II", "Trance Dance" en het verbluffende "Amnesia". Er zijn experimentele uitstapjes naar het soort atmosferische ambientmuziek dat Brian Eno pionierde op "Cascade, Part 1", en dat is misschien wel de meest diepgaande muzikale uitspraak van de collectie, op het niveau van eerdere hoogtepunten van Corea, "Beauty".Oorspronkelijk uitgebracht op GRP Records in 1988, is het album een hoogtepunt voor Corea en zijn Elektric Band-maten.